تبليغاتX
×××
اگر همه ما قرار بود درباره عشقمان بنويسم فكر مي كرديد چند صفحه را سياه مي كرديم؟
و اگر قرار بود هر روز مطلبي درباره احساس و عشقمون بنويسيم تا چه مدتي ميتوانستيم مطالب غير تكراري بنويسيم!
چرا بعضي از ما به عشقمان مي گوييم يك دنيا حرف داريم كه بايد به او بگوييم،آيا اگر قرار باشد همه آنها را بنويسيم بيش از چند صفحه ميتوانيم بنويسيم؟
من فكر ميكنم خودم جواب برخي سوالها را دارم.
بعضي وقتها عشق يك نفر آنقدر بر دل آدم سنگيني مي‌كند كه آدم فكر ميكنه يك دنيا را در دل خود جا داده است.
در حقيقت ما يك دنيا حرف نداريم ما يك دل احساس داريم.
اگر قرار بود احساس خودمان را هر روز مي نوشتيم شايد هر روز مينوشتيم " دوستت دارم " و كساني كه عشقي در دل دارند ميدانند كه اين جمله هرگز تكراري نخواهد شد و هربار شنيدن آن (يا بهتر بگم فهميدن آن) حتي از خواندن يك كتاب حرفهاي عاشقانه ارزش بيشتري دارد.
به نظرم خوشبختي يعني اينكه بدوني يك نفر دوستت داره و شيرين ترين لحظه ها زمانيست كه ميشنوي كسي مي‌گويد كه "دوستت دارم".
 
بارون دل

من سکوتم را فدای خنده های تو
من غرورم را به پای دیدگان تو
من شکوهم را به زیر گامهای تو
من حضورم را درون خوابگاه تو
من طلوعم را برای شادباش تو
من غروبم را برای غصه های تو
بیاویزم به دستانم،به هر نبض از دل و جانم،
به وجدانم،به ایمانم،
به قربانت شوم!
ایا مرا اینگونه می خواهی و یا شاید،
که خواهی بیش از این باشم.
بگو میباشم ان طوری که می خواهی.
................................
فریاد مسیحای مرا می شنوی
من در این سوی افق
به سکوت می مانم
به صدای ناله جیر جیرکی افسونگر
 که اگر جادو کنم چشم تو را
که اگر افسون کنم قلب تو را
خرد خواهد شد در اخر کار
شیشه عمر خودم
که اگر سوز کنم شمع تو را
که اگر خاک کنم عشق تو را
حک خواهد شد در اخر کار
بر مزارم غم یک ناله تلخ

 

چند جمله

 

میدانی که طاقت دوری از تو را ندارم ولی جدایی با تو را دوست دارم.

                                                       می دانی چرا؟

چون با اینکه جدایی از تو بسی برایم دشوار  است ولی در عین حال دلپذیر هم هست   ، زیرا به خاطر تو دلتنگی به سراغم می آید .

پس بدان که دل تنگی ها هم بخاطر تو دوست دارم و تو از حال من خبر نداری .

بنابراین:

              هر که می خواهد من و تو ما نشویم مرگش باد و خانه اش ویران.

ای عشق من ، ای عزیزترینم:

                چه خوب شد که به دنیا آمدی و چه خوب شد که دنیای من  شدی .     

 پس:    

        برای من بمان و بدان که هیچ چیز با ارزشتر از عشق نیست و بزرگترین ویژگی عشق بخشایش است.

بنابراین:

           قلبم را که لبریز از عشق است به تو تقدیم می کنم و سوگند می خورم که تا ابد :

 

                                 عاشقانه دوستت بدارم .

...........................................

مرا دیوانه می سازد نگاهش

                                                فغان از این نگاه گاه گاهش

لب او گر چه خاموش است لیکن

                                              سخن هاست پنهان در نگاهش

........................................

قسم خوردم ، قسم خورده می مانم

                                                  چون عشق تو گفته ام یار تو خواهم ماند

ما را هراسی نیست از بی وفایی

                                             گر تو بی وفایی کنی من وفادار خواهم ماند

بیا و سوگند یاد کن که چون مجنون عاشق

                                             که تا زنده ای به عشق لیلی وفادار خواهی ماند

........................................

اینو به یکی میگم که خیلی بی وفاست

تو که قصد جدایی کرده بودی

                                          خیال بی وفایی کرده بودی

چرا با این دل من

                                         زمانی آشنایی کرده بودی؟

........................................

تو را می خوانم

با بغض کال ، در پناه یک التماس بارانی تو را می خوانم.

در لابه لای دامن پر چین شب با حضور مهتاب و فلم تو را می خوانم.

تو را میخوانم تا که اگر آمدنت نزدیک است بگو تا زمین و زمان را فرش راهت کنم .

........................................


غم تنها ترین تنهای دنیا

                                تویی زیباترین زیبای دنیا

تو مثل امید یک قناری

                               قراری بر دل هر بی قراری

منم یلدای بی پایان عاشق

                                تو بودی مرحم زخم شقایق

تویی لالایی خواب خوش آواز

                                بالم را مشکن در اوج پرواز

نگاهت را می پرستم ای نگارم

                                 فدای تار مویت هر چه دارم

........................................

جدایی :

چه تلخ است رمز جدایی ، روزی که آخرین نگاه سرد و بی مهرت را به چشمان اشک آلودم دوختی و گفتی خداحافظ . از .وقتی هم که رفتی من هم سرگردان باغ آرزوهایم شدم و به تو و آخرین نگاهت می اندیشم و آرزو دارم که تو روزی بیایی .

........................................

عشق تنها چیزی است که با گم شدن از دست نمی رود.

........................................

من درد تو را آسان از دست ندهم

                                            دل بر نکنم ز دوست ، تا جان ندهم

از دوست به یادگار دردی دارم

                                           که آن درد به صد هزار درمان ندهم

........................................

خسته و تنها ، همدم غمها

                                      در حصار خلوت دل پیچیده فریاد من

نه ایمانی ، نه وجدانی ، جز حیله و نیرنگ

                                    در سرزمین قحطی عشق نشسته ام دلتنگ  

رنجیده از تو ریشه ی جونم

                                   عشق و تنفر ناباورانه آمیخته با خونم 

........................................

مرا یکدم دل از خوبان جدا نیست

                                             ولی صد حیف که در خوبان وفا نیست

به خوبان دل سپردن کار سهل است

                                             زخوبان دل بریدن کار من نیست

........................................

صد بار سفرکردم و عاشق نشدم من

                                                    یک بار تو را دیدم و دیوانه شدم من

........................................

خواستم براي از دست دادنش اشک بريزم ولي افسوس تمام اشکهايم را براي به دست آوردنش از دست داده بودم

........................................

اگر روزی مردم بر سنگ مزارم بنویسید :

آشفته دلی خفته در این خلوت خاموش ،

                                                         او زاده ی غم بود و ز غمهای جهان گشته خاموش

........................................

 

+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم آبان 1385ساعت 14:6 توسط کیارش ( ID= Vs.Sosk666) |